с ы н. Сымбатты, кескінді, келбетті .

Алқам-салқам ескі күпі кигенімен, мүсінді дене аттың жүрісіне қарай ширап кетті (Ғ.Мүсірепов, Кездесп. кет.).

Жайшылықтың өзінде көркіне көз тоймайтын сұлу мүсінді Ақбақай Шынар мінгесін өзгеше бір құлпырып, жайнап кетті (Е.Тұрысов, Ақбақай). Жақсыда жаттық жоқ деген ғой, мүсінді екен өзі, – деп ойлады кемпір (З.Иманбаев, Құстар).