мод. 1. Жақсы, жарайды, құп. Қамықпа дейсің, жарқыным, Қамықпан, мақұл, қамықпан. Қамыққан жүрек, ал тыным, Ал тыным, жүрек жалыққан (1,186). – Мақұл дейін, бұл еңбекті бәрің дағы қостадың, Бірақ мұның кемшілігін көрмедіңдер, достарым (1,306). 2. Дұрыс, жөн, орынды. Бұл азапты, бұл арпалыс өмірде, Бір адамда бір дос болған мақұл-ақ. Өмір деген ию-қию көп егес, Мүмкін болса, мың дос табу көп емес (2,51). Тек сол жеңіл мұңның торығудан, түңілуден, бір кітапта бірнеше қайталанбаудан ақынның сақ болғаны мақұл (4,288).