[ир. مرواريد ] з а т. с ө й л. Меруерт.

Мерует тістері көрініп, күліп тұрады (С.Ерубаев, Шығ.). Маманбай – әкем аты, атым Айман, Сұр жорға ат мерует жалды мен жайлаған (Батырлар жыры).