сын. Белгілі бір мезгілге тән, уақытқа сай, соған қатысты.

Бірінші сөйлемдегі бірыңғай баяндауыштар кезегімен болатын істі білдіріп, мезгілді к қатынасты білдіреді («Қазақст. мект.»). Жай еліктіру емес, жаны сергек ер жігіттің сенімді серігі, қиындыққа толы өмірлерінің бір мезгілді к арашасындай да болды (А.Сейдімбеков, Ақиық). Ел-жұрт бұл өсиетті қапы қалдырмай, қаңтардың қақаған аязында қарияның мүрдесін мезгілді к жерге әкеп жерледі (Б.Әбдіразақов, Сандалкөк).