с ы н. Мұрындығы бар, мұрындық тағылған.

Айтолқын аты шулы шабан, қара қасқа, мұрындықты өгізінің басын шеткі үйге бұрды (Қ.Сәрсекеев, Кілт).

Бірақ ана көкжалдар жұртты мұрындықты өгіздей әкетеді білем («Жұлдыз»).