ар. зат. Адамның жеген тамағының қорытылғанннан кейінгі қалған қалдығы, боқ .

Өз қиына өзі батып, нәжісіне маталған,

Үш өңешті алып Цербер жыртқыш жұртқа төніп, тақалған.

Тақалған да, дүйім елге ит боп үріп қақалған (5,30).

Нәжістің аты нәжіс . Ол адамға әсіресе, мен сияқтыларға бір жұқса, жуық арада одан тазару оңайлыққа соқпайды (5,227).