зат. Біреуге жасаған жәбір-жапа, қиянат.

– Әй, обал-ай , жетім тастап лағын,

Қарашы анау ағып жатқан бұлағын.

Жазығы жоқ жануарды жайратып,

Әттеген-ай, қалай ғана шыдадың?! (1,174).

Айқара ашты қораны

Жануарларға обал-ды,

Обал-ды қайтсін қысырақ,

Ойнақтап алып жоғалды (2,144).