сын. Зорлық көрсетуші, жәбірлеуші (адам).

Лағынет патшаның тағына!

Көнбеймін тағылық заңына!

О, озбыр! Ордаңмен омырыл,

Басына қара түн жамыла! (1,117).

Ол өмірде менімен еді, тас жүректі, пәс неме;

Оның озбыр қылықтарын дәріптемес әсте де ел;

Міне, осында ол – ыза-кеткен соқыр әрі тас керең (5,39).