[лат. obligatio] з а т. э к о н. Ұстаушысының оны шығарған адамнан онда көзделген мерзімде нақты құнымен облигация немесе басқа мүліктік балама алуға құқығын куәландыратын бағалы қағаз.

Облигация өзінің ұстаушысына облигацияның нақты құнының онда белгіленген процентін не өзге де мүліктік құқық алуына да құқық береді (Заң термин. анықт. сөзді).Облигациядан табыс қатаң тіркелген пайыз түрінде немесе жыртылмалы купонға төлем төлеу жолымен де, оларды ойнатып, ұтыс төлеу жолымен де, өзгермелі мөлшерлеме бойынша пайыз түрінде де алынады (ҚҰЭ). Біріккен Араб Республикасының үкіметі «күні өткендердің» әрқайсысына он бес жыл ішінде төленіп болатын төрт проценттік облигация беріп қойған (Ә.Шәріпов, Қапаста.).