с ы н. 1. Қуысы бар, қуыс кездесетін.

Осы сайдың ар жағы терең қуысты жылға боп келеді де, өзенге тіреледі (К.Тоқаев, Тасқын).

2. а у ы с. Күдікті, сезікті; секемшіл.

Саудагер: «Бұ базарға біреу-міреуден түсіп қалған нәрсені қағып әкету үшін жүргендер де бар», – деп айтатындай көріп, қуысты келіншек қысыла бастады (Ә.Нұрпейісов, Сергелдең).

Ержан Кәкібай әңгімесін шын ықыласымен тыңдады. Оның жағдайын, ұрлық қылғандай қуысты халін түсінді (Т.Ахтанов, Қаһарлы күн.).