1. (Алм.: Шел., Еңб. каз., Жам.; Жамб.: Шу, Мер., Луг., Мойын.; Шығ. Қаз., Зайс.; МХР) әмиян, ақша салғыш. Әкемнің қапшығы толған ақша ғой (Жамб., Қорд.).

Калтадағы қапшықта үш сом бар (Алм., Жам.).

Балаға бір қапшық әкелдім (Шығ. Қаз., Зайс.).

Хомбон үй иесінің киім-кешегін, жастық астындағы үлкен қара былғары қапшығын, най темекісін қымқырып, төмендегі бір жілік пысқан етті де алды (Д. Нав., Тау кұп., 28).