з а т. Әдейі істеушілік, қасақылық. Ержанның мұнысын Әмірбай өзінше түсінді, қ а с а қ а н а л ы қ п е н қыр көрсетіп жүр деп ойлады (Ә.Қарағұлов, Шоқ ине). Қ а с а қ а н а л ы қ деген мінездердің өзі кісінің тума жаратылысынан шығып жата ма екен (О.Сәрсенбаев, Таңбалы тас). Бір бала әйнекті ойнап жүріп аңдамай сындырса, екінші бала мұны қ а с а қ а н а л ы қ п е н жасауы ықтимал (М.Мұқанов, Педагогика.).

Қазақ әдеби тілінің сөздігі. Он бес томдық. 9-том. / Құраст.: Ә.Ыбырайым, А.Жаңабекова, Қ.Рысбергенова және т.б. – Алматы, 2011. -744 б.