е т. 1. Көлденеңдеу. Киiк мұның жатқан жерiнен бiр бүйiр өтiп, қ и ғ а ш т а п суатқа қарай төгiлiп келедi. Мiне, үйiрдiң алды суатқа да жеттi (А.Нұрманов, Құлан.). Осы кезде бұлардың қасына бөркiне қ и ғ а ш т а й қызыл мата тiккен ұзын бойлы, сары жiгiт келiп қалған едi (“Қаз. әдеб.”). Жiгiт аузынан естiген жылы сөздi осынау көкжиектен қ и ғ а ш т а й көтерiлiп келе жатқан ай да, жұлдыздардың аруы – сылаң етiп бәрiнен бұрын шығып, төбеде балбұлдай қалған Шолпан да қайталап тұрғандай болды (Ж.Тұрлыбаев, Телқоңыр). 2. Көлегейлеу, басу. – Жағдай солай болып қалды. – Солай болып қалды?! – Шарипа оқты көзiмен атып, Тайшабайды аузын қ и ғ а ш т а п келемеждедi. – Сумұрын, сүмелек (Қ.Сатыбалдин, Қараторғай). 3. Созу, жоғары тарту. “Қалалала-қалалалала-ауды” қ и ғ а ш т а п, гармонының қанатымен бiрге қисайғанда керегенiң көгiнен ұстап отырған Назкен көзiнiң жасын жаулығының ұшымен сүртiп: – Беу, қарағым-ай! – дедi (Т.Әлiмқұлов, Күрең өзен). 4. Бiр бұрыштау, қиғаш ету. Директор үрлеп мөрiн басып, қ и ғ а ш т а п қолын қойып бұйрық жазды (С.Адамбеков, Қожанасыр.).