ҚОЛАЙ

lat: QOLAI

з а т. Жөн, ыңғай. “Қой асығын қолыңа ал, қ о л а й ы ң а жақса, сақа қойдеп екі тізгін, бір шылбырды бердік саған, берген соң қайтып бұзылмақ түгіл жетпегеніңді жетілтемін деп, жамандығын жасырып, жақсылығын асырамын деп тырысады екен (Абай, Тол. жин.). Қанды көз үш ай ел аралады, көп әйелді көрді, бірде-бірі қ о л а й ы н а жақпады (Ж.Аймауытов, Шығ.).