зат. Арқаға көтерген жүк (отын, қурай т.б.) бұлтақтап қозғалмас үшін, оны көлденеңінен бастырып қоятын жіп.

Тек арқалатып жіберсеңдер болды, мынау қолтырмашым қысқа боп, қолтығыма батқаны (Қ.Ысқақов, Бұқтырма.).

Көшпелі казактар ішкі-сырткы киімдерінің бәрін жүріп-тұруға бөгет жасамайтындай етіп ыкшамдап тіккен. Киімнің колтык тұсы кең болу үшін қолтырмаш, етігі кең болу үшін бүйірден шабу койған (С.Мұканов, Қазак кауымы).