lat: QORQAÝ
зат. Жыртқыш, ашкөз қасқыр.
Төрт түліктен төгілген шалқар әнді,
Ұзатқан-ды, жайлау да тарқаған-ды.
Ескі жұртты тіміксіп қорқау әлгі
Қажалап та жүрген-ді қаңқаларды (2,19).
Сын есім мағынасында да қолданылады . Қызыңды сатып, қымызға мас боп жатыңдар,
Халықпысыңдар?!
Қазан аңдыған қатындар!
Қорқау қасқырдай бірісін-бірі талаған,
Бірісін-бірі тонаған, тозған пақырлар! (2,109).