е т. Қорқынышты болу, үрей туғызу.

Ол қара тастай мызғымай, бір орында түйіліп, құбыжықтанып тұр (М.Әуезов, Қилы заман).

Кейбір қара орманның қолтықтары қарауытып құбыжықтанады (С.Қамбaров, Әңгім.).