зат. 1. Өз басында ерік жоқ, иесіне тәуелді адам, жарлы-жақыбай.

Кеше ғана екеуміз гүл қарап ек,

Ағажан, анау қырға бір қарап өт!

Болайық біріміз – құл, біріміз – күң,

Ағажан, екеумізді бірге ала кет! (1,191).

«Кешегі құлым, кедейім,

Құдайдан, діннен безуін.

Суырып таста көмейін,

Тіліңдер екі езуін!» (2,304).

2. ауыс. Бір нәрсеге бағынышты, соған тәуелді пенде. Мен – Үйсінмін,

Ұлы десең, ұлымын,

Кісіліктің, кішіліктің құлымын.

Бөлінбеген еншім даяр, екі інім,

Желпілдетіп жетіп келсе тұлымын (2,127).

Әйтеуір, бір келер деп дүр етер күн,

Алданып алаң болған, тиынға – құл,

Өзіңдей ақымақтың бірі екенмін (2,159).