ҚҰЛАУ

lat: QULAÝ

(Алм.: Үйғ., Кег., Шел., Еңб. каз.; Жамб.: Қорд., Луг., Мер.; Шымк.: Шеу., Арыс) ағу, ағып кету, арықты бұзып кету.

Тоғандағы су басқа жаққа құлап кетті (Алм., Шел.)

Мен егін суғаруға барып едім, су менен бұрын егіннен әрі құлап кетті (Алм., Кег.).