с ы н. 1. Тіп-тік, жарлы , құлама болып келген.

Аспанда ақиығы шаңқылдаған, Құздардың құламалы астында өстім (I.Жансүгіров, Поэм.).

2. Еңіс, ылди.

Оң жағымыз – түпсіз шыңырау, құламалы ылди (А.Тоқмағамбетов, Ақмоншақ).