сын. Құлама болып келген, тіп-тік.

Жақындай кеп көрдім мен бір топ жанды жуырдан, Құламалы құзға жақын отыр екен бұрыннан,

Құм үстінде қирап отыр аптап-азап қуырған (5,80)

. Құламалы соқпақпен жоғарыда шарлаған,

Көрдім қара сайтанды бізге қарай заулаған;

Есім кетіп сұмдықтың әр қимылын аңдағам (5,97).