с ы н. Есігінде құлып бар, құлыптаулы.

Шынжырын қолындағы жіптей үзіп, Жұлқынып арыстанша күші қызып Түрменің бөлмесінде жалғыз құлжа Шегініп құлыпты есікті соққан сүзіп (С.Сейфуллин, Шығ.).

Суық тас темір құлыпты қамау үйі, Шолаққа темір кісен қылған «сыны» Тас үйде есік құлыпты, қолда бұғау Тордағы торғай құстай, тұтқын күйі (С.Сейфуллин, Шығ.).

Ел өзегі Талулы еді Ғалым бұрын Налулы еді Есігінде Салулы еді Қара құлыпты зұлымның (С.Сейфуллин, Шығ.).