Құдіретін сезінді, қадірін түсінді. Көркемдік құдірет қой, Қ а с и е т і н б і л і п ек қой. Бәйбіше, сатып әпер, Ғажайып сурет қой (К.Салықов, Жезкиік). “Сен түгіл Құдайыңның өзі б і л г е н, Тіліңнің қ а с и е т і н сезіп, үйрен!”– Деді де қазағына, бауырына,– Жоқ еді осы жолда көзін ілген (Ғ.Қайырбеков, Көнсадақ). Ұ ғ а білсең әр сөздің қ а с и е т і н: Досье-күн – әрбір жыр досье-түн. Ермек емес жазылған еріккенде, Өлең – менің ақырғы өсиетім (Қ. Мырзалиев, Мәңгі майдан). Күн – үміткер, Бірақ тағы жеңбек түн: Бәрі заңды тумақ пенен өлмектің. Күш-қуатың сарқылып та бітеді Қ а с и е т і н т ү с і н г е н ш е Еңбектің! (Қ.Мырзалиев, Мәңгі майдан).