РҮКҮҒ, РУКҮҒ

lat: RÚKÚǴ, RÝKÚǴ

(ар. рукуғ ركوع) намаз оқығанда тізеге қолды қойып еңкею.

Бір пәре тізе басып рүкүғде тұр, Бәрі де тәсбихпенен зікір айтар («Қисса Анхазірет Расулдың Миғражға қонақ болғаны». Бабалар сөзі. 11-том. 2005. 100 томдық).

Бір пәре тізе басып рүкүғде тұр, Бәрі де тәсбихпенен зікір айтар («Қисса Анхазірет Расулдың Миғражға қонақ болғаны». Бабалар сөзі. 11-том. 2005. 100 томдық).

Құлақ қағу, қыраат рукүғ сәжде, Ақырғы үтір (отыр) суы, соңғы арты («Қырық парыз баяны». М. Жүсіп, ІІ-том, 2003).