ар. з а т. Адамның көңіл-күйі, пішіні, шырайы.

Ақжарқын рай танытып, ішін ит тырнап жатса да өткел басында кездескен құрдас, құрбымен әзілдесіп қалатын (М.Сүндетов, Бесқонақ).

Сол кезде: «Суды ірік!» деп періштеге Бұйырды қадір мәулен бұлайынша: «Месіне Нілдің, суын сыйғыз, деді, Тәліптің талап қылған райынша!» (О.Шораяқов, Шайыр).

Маған жақсы раймен қарап қалды (Н.Серәлиев, Акбөпе).