зат. Шындық, ақиқат; өтірік емес.

Оның рас, несіне қынжыламын,

Нұрсыз көздің көрсеңші тұнжырауын.

Жанарымның жартысы ағып кеткен,

Себебі бір-ақ рет шын жыладым (2,124).

Таптым ба оны, білмеймін, таппадым ба,

Халім келмей қажыған шақтарымда!

Жан жарым жанға шипа болғаны рас,

Әлсіреп, сөніп бара жатқанымда (3,266).

// Модаль сөз ретінде де қолданылады.

Аумалы мінезім бар аса қызық

(Мінезге қолдан қорған орнатпаймын).

Рас, кейде көзімнен жас ағызып,

Көбінесе еркелеп шолжақтаймын(1,138).

Рас, азаматтықты жырлау – әлдеқайда күрделі де қиын (4,273).