з а т. Сөз айтушы, тіл қатушы. Ғылым бар болса қалмақ та бар. Ол еш нәрсеге харекет бермейді. Һәммаға харекет беретұғын өзі. Ол ирада – ғылымның бір сипаты, бір кәләм, яғни с ө й л е у ш і деген, сөз қарыпсыз, дауыссыз болушы ма еді (Абай, Тол. жин.).