[лат. subjectum] з а т. 1. ф и л о с. Сыртқы дүниеге қарама-қарсы тұрған, танушы, әрекет етуші адам. Фейербахтың антропологиялық философиясы бойынша, танымның с у б ъ е к т і с і – логикалық абстракция емес, нақты адам (Марксистік филос.). С у б ъ е к т – философияда – санасы, еркі бар жан (Саяси сөздік). 2. г р а м м. Сөйлемнің негізгі тұрлаулы мүшесі; бастауыш. Кейбір қос сөздер екі с у б ъ е к т і н і ң арасындағы әрекеттің немесе қарым-қатынастың тікелей болатынын білдіреді (Қазіргі қаз. тілі.).