з а т. Адамның немесе хайуанның ауыз қуысынан сілекей бездері арқылы бөлініп шығатын созылмалы, түссіз, иіссіз сұйықтық. Қуаты құрып; қаны қашып, аузы аңқиып, аузынан с і л е к е й ағып, Темірбай қадалып қарап жатыр: сегіз казак-орыс мылтығын оқталып, екеудің қарсы алдында қаз-қатар тізілді (М.Жұмабаев,Шығ.). Мерез денедегі жарадан, ауру адамның с і л е к е й і н е н, қаннан жұғатынын білімпаздар, доқтырлар анықтаған (М.Дулатов, Шығ.). Ауылға жеткенше екеуінің әңгімесі – әйел болды. Әйел деген жарықтық өмірі таусылмайтын, адамды жалықтырмайтын қызық әңгіме ғой. Әсіресе «Екі әуейі» әйелдің әңгімесіне жалыққан болар ма? Ауыздарынан с і л е к е й і, көздерінен жасы аққанша күлісіп мәз-мәйрам болды (Ж.Аймауытов, Шығ.).