есім. «Саған» сөзінің түпкі түбірі (Барыс жалғаулы «сен» сөзінің көне тұлғасы).

Сәлем саған, қара көз,

Сен – бір алтын, мен – бір жез.

Қайрылмасаң өзің біл,

Қасіреттен шыққан сөз (1,55).

Сандал тау, сайдан соққан самалым-ай!

Ой-санам құлайды кеп саған ұдай.

Әлдеқандай күн кешіп жүр екенсің,

Сүттен ақ, судан таза, адалым-ай! (1,212).