зат. Бітімі жұмыр, аяқтары қысқа, айыр тұяқты сүт қоректі өсімтал хайуан; доңыз.

Мойнындағы біреудің ақ қапшығы аспалы,

Көрсетіп тұр көгілдір, тұрпайылау шошқаны .

«Не үшін келдің мұнда?» – деп тұрпайы үн тастады (5,81).

Шынымен еткен еңбек еш кете ме?!

Ұрланып есіл өмір босқа өте ме?!

Тәкаппар, ұлы өмірдің зор толқыны,

Шетіне лақтырып шошқа ете ме? (1,68).

// Сын есім мағынасында: жағымсыз, жаман.

Бұл күні менің қатын-баламнан басқа жақының қалмаған сияқты. Қүні-түні келгенде, олардан да шошқа мінез көрем (4,54).