зат. 1 . Төсек-орынды басқалардың көзінен тасалау үшін құрылған үй бұйымы .

Әппақ шымылдық құрылып қойған, сырлы ағаш төсек (4,176).

Мен соғыста болғамын жоқ, қатыспадым, бармадым.

Батыр ойынын ойнайтынмын, (батыр болу – арманым).

Білем бірақ, шымылдықтар түсірілмей қалғанын,

Бесік жыры болғандығын қатындардың зарлары (1,239).

2 . Сахнаны ашып-жауып тұратын перде .

Шымылдық алдында жас ақын – Айбар (4,203).

Қасым стаканды еденге бір қойып қиратады. Жарық сөнеді. Шымылдық сыртында Айбар. Дастанын оқып отыр (4,205).