зат. Бір нәрсенің сынған жері, бөлшектенген бөлігі . Сапар үйіне бармастан бұрын әуелі Марусяға тырнаның сынығын емдетіп, содан соң Бизаққа әкесінің айтқанын жеткізді (4,185). Бабадан қалған құмыраның сынықтарын құрап, халқының қажетіне жарарлық бұйым жасап шығаруға талпынады (4,306).