Зәре-құты кетті.

Сілкініп қаһарлы қыз түрегелді,

Шаңқ етіп, жатқан елді ду көтерді.

Күйшінің шыбыны ұшты қалш-қалш етті,

Шығарып самайынан шып-шып терді (I. Жансүгіров).