с ы н. Тәрбие көрмеген, өнегесіз, әдепсіз.

– Бетім-ау, қандай қызық кісі өзі. Тәрбиесіз дейін десең, бір қаланың қожасы (Ә.Тарази, Бұлтқа сал.).

Қажетсіз заттың көбінен, Қажетті заттың азы артық. Тәрбиесіз жастардан, Өнегелі шал артық («Шұғыла»).