с ы н. 1. Екі енені бірдей қатар емген (төл). Жапырағы жайқалып, Бұлғақтайды, соқса жел.

Жан-жағынан күркіреп, Құйып жатса аққан сел, Оның малы өзгеден, Өзгеше боп өсер тел (Абай, Тол. жин.).

Екі енені тел соруды төл ғана көреді дейсің бе (Х.Есенжанов, Көп жыл.).

2. а у ы с. Қатар, бірге; тең.

Дүниедегі қуаныш, – Бір азғантай жұбаныш. Оның түбі бір налыс, Қайғы мен рақат тел еді (Ш.Құдайбердиев, Шығ.).

Ақындық кеңшілікпен тел табысқан, Қос өнер – қос қанатым, ел қонысқан. Әрі жар, Әрі сепшіл, Сен ортақсың Менде бар қуат, жігер, ар-намысқа (К.Салықов, Жезкиік).