2 с ы н. Жылқының бұла өскен, мәпелеп баққан, тай кезіне дейін емген сипаты [осы мағынада тел қоңыр, тел шұбар, тел күрең, тел торы деген атауларды жасайды]. Теңбіл де теңбіл т е л шұбар, Тебінсе аттан тер шығар, Тел құрбың іздеп келгенде Теңселе басып кім шығар (Қара өлең).