lat: TOLǴAN
ет. 1. Бір нәрсе жайында тереңірек ойлану, кеңірек қиялдану.
Мың рет Ақжан толғанып,
Өзімен-өзі кеңесті.
Бәрі де аян болды анық
Әйтеуір, өсек емес-ті (2,320).
Мазалап қайтем,
Ойлансын жас жан, толғансын.
Байламға келер ойланып әбден болғансын.
Асау өмірдің асау атының тізгінін,
Естияр жігіт ойланып барып қолға алсын (3,29).
2. ауыс. Толқу, тебірену.
Кел, ақын; ойлан ақын; толған ақын.
Шын ақын шын қырандай қомданатын.
Кезің келді Сәкен боп ұран тастап,
Қасымдай жүрегімен толғанатын ,
Қаламын қаруындай қолға алатын (2,56).
Ескі көздер бара жатыр азайып,
(Олар жайлы ойламаудың өзі айып).
Ей, тірілер! Соларды бір еске алып,
Тебіренейік, толғанайық, жазайық! (2,375).