Толқуды

lat: TOLQÝLY

с ы н. 1. Ашу-ызалы.

Сырымбай жұрттың толқулы, даулы сөздеріне қипақтай бастады (М.Қуанышбаев, Кек қылышы).

2. Қобалжулы.

Ағай жылы жымиып қойып, жайбарақат қалып танытқанымен, оның іштей қатты толқулы екенін аңғару қиын емес-ті (Қ.Омаров, Әке).

Ол менің толқулы күйімді сырттан байқап тұрса керек, анадайдан маған қолын созды (С.Омаров, Дала қызы).