lat: TONÝS
[л а т. tonus] з а т. м е д. Жүректің дамылдаған кездегі артериялық қан тамырларының кернеліп тұрған жағдайы.
Жеңіл ғана дірілдету бұлшық еттің тонусын және нервтердің қозуын арттырады, ал күштірек жасалған дірілдету нервтің қозуын баяулатып, ауырғанды басады (Р.Бегалин, Массаж.).