ТОҚЫМ

lat: TOQYM

зат. Аттың арқасына ер батпас үшін терліктің үстіне, ердің астына төселетін ер-тұрман әбзелі.

Білігі, бітімі де бөтен екен,

Бар күні мал соңында өтеді екен.

Ерін жастық, тоқымын төсеніш етіп,

Белін шешпей, қисая кетеді екен (2,109).

Сары үзеңгі сарғайып, тат басыпты,

Сырма тоқым шаңменен баттасыпты.

Қанжығасын қарақшы тышқан тонап,

Көкпар қылып жан-жаққа ап қашыпты (1,297).