зат. 1 . Қоян, құс ұстау үшін қылдан есіп жасалған аңшы құралы.

Уақыт өтіп жатыр үмітпенен,

Құс уақыт тұзаққа ілікпеген.

Алдым – тау, арты да тау, айналам – тау,

Қарағайлы қиямен жүріп келем (1,309).

2 . ауыс. Қолына түссең болды, уысынан шығармайтын азап, ауру, өлім.

Қыс та таныс қоржынына мұз артқан,

Бәрі таныс: жылымық түн, ұзақ таң.

Өмір таныс өмір жасын ұзартқан,

Әзірге аман өлім дейтін тұзақтан (1,289).

Бұл бөлмеде – үш тағдыр, үш адам,

Торда отырған торғайларға ұсаған.

Үш адамда үш түрлі емес, жалғыз дерт,

Жалғыз тұзақ алты аяқты тұсаған (3,70).