Бір нәрсенің азайып, кішіреюінеп қиындық туу.

Үнім де өзімдікі емес, тынысым тарыла кырылдап шықты (3. Жәкенов).

Тарайып тыныс, тамыр зорға соғып,

Төбемде қанат жайып, ажал төніп («XX ғ. қаз. әдеб.»).