е т. Тұңғиық тарту, көзі шүңірею.

Далабайдың қоңыр қой көзі тұнып, тұңғиықтанып кетті: дүмді кісінің алдында жалтақтап жағалатқан жоқ (Д.Досжанов, Табалдырығың.).

Шегір көзі тұнып, тұңғиықтанып кетті (Т.Әлімқұлов, Ел мен жер).