з а т. 1. Жоққа тән болмашы зат, соңғы талшық.

– Мына жұрттың бар тұлдырын, мал-жанын аждаһаша сорасың! Ол зорлық емес пе (М.Қуанышбаев, Кек.). \

Ол бурылданған сақалын қырып кеп, иегінің үшіне бір тұтамдай тұлдырын қалдырды (С.Мұқанов, Аққан жұлдыз).

2. а у ы с. Жалаңаш, тақыр.

Сарыарқа мүлде бейіш боп, Елі еркін, кейіс жоқ, Мыңнан бірді таңдатты. Төрт түліккетолтырды, Толағай тұлдыр қыратты (Дулат Бабатайұлы, Замана.).

Бой тасалар қылтасы, арна-арығы жоқ, тұлдыр жазықты бетке алып келеміз (А.Сүлейменов, Бесін).