зат. 1. Ар, намыс, ұждан.

Шабыт, ашу, шаттық, мұң, ұят қалып,

Жүрген жәй бар осылай күй ақтарып.

Билей алмай жүрмін мен бір басымды,

Роботы біреудің сияқтанып (2,150).

Келсең, кел. Ұятыңмен , арыңмен кел.

Бойыңдағы жақсылық, барыңмен кел.

Биік бол, мендегінің бәрін меңгер,

Жабырқаған жанымды жаныңмен көр (3,103).

2 . ауыс. Жараспайтын, келіспейтін, жөнсіз нәрсе.

Жазбай-ақ қойдым, Жазғаным енді ұят-ты .

Менсіз де мына ғаламат жырау-дүние,

Өзінен-өзі жырланып жатқан сияқты (2,82).

Бұл сияқты рубайлардан поэзия іздеп кінә артудың өзі ұят (4,285).

Ұят-ай, іпті оқушылар да бірдеме сезетін сияқты (4,141).