[франц. zйnith] з а т е с і м. г е о г р а ф и я л ы қ. 1.  1. Бақылаушы адамның дәл төбесіндегі аспан күмбезінің ең жоғарғы нүктесі. Зениттік сызықтың аспан сферасымен жоғарғы қиылысу нүктесі (надирге қарама-қарсы) (ҚҰЭ). 2. Ең жоғарғы дәрежені, ең жоғарғы нүктені, бір нәрсенің (құбылыстың, оқиғаның, т.б.) шарықтау шыңына жету мағынасын білдіреді

Қазақ әдеби тілінің сөздігі. Он бес томдық. 7-том. / Құраст.: Б.Момынова, Б.Сүйерқұлова, А. Фазылжанова және т.б. – Алматы, 2011. 752 б.