кер

lat: ker

Өзінің сұлулығын бағалағанды ұнататын, паң, тәкаппар сұлу қыз. Бір күні к е р б е з с ұ л у ұшып тұрып, Мойнынан Кенебайдың құшып тұрып, «Ғашығым ақиретте көрелік», деп, Амал не, ажал жетті, кетті жүріп (К.Әзірбаев, Таңд. шығ.).