адамның, кейде хайуанаттардың бойы божырап, ойы қожырап, денесі икемге келмей, маужырап қалатын көңілсіз қалпы.
Дел-сал маужырап, сауырын күнге төсеп жата берді (Ә.Кекілбаев. Бір уыс топырақ, 264). Ол дадел-сал. Мэрге барды. Ол келісіп, шалды өлген күннің ертеңіне жерлеуге рұқсат беретін болды («Жас Алаш», 7, 05.2002, 1).