ҚАТЫП-СЕМІП

lat:

қан-сөлінен арылып, құры еті мен терісі ғана қалған, әбден жүдеп-жадап (арықтаған адамның сипаты)
Жұматай өмірінде кісімен ашылып сөйлескен адам емес, сүзектен тұрған адамша қатып-семіп тұнжырайды да отырады (Б.Майлин. Ел күйеуі, 142).